独负高世资,冥冥寄浮俗。
卞子去不归,何人辩荆玉。
鬻舂意不浅,污迹身岂辱。
鸾铩乐迍邅,虬蟠甘窘束。
五噫谲且正,可以见心曲。
独负高世资,冥冥寄浮俗。
卞子去不归,何人辩荆玉。
鬻舂意不浅,污迹身岂辱。
鸾铩乐迍邅,虬蟠甘窘束。
五噫谲且正,可以见心曲。
独自怀有超世的资质,
却幽昧地寄身于浮华世俗。
卞和离去不再回来,
有谁能辨识荆山的美玉?
许由舂米的心意不浅,
污浊的行迹岂能玷辱其身?
鸾鸟羽翼摧折却安于困顿,
虬龙盘曲甘愿忍受窘迫束缚。
梁鸿的《五噫歌》诡奇而正直,
可以从中窥见内心的情志。
Alone bearing transcendent talent,
Vaguely dwelling in this floating world.
Bian He left and never returned—
Who can discern the jade of Jing?
Intent in pounding rice is not shallow,
A sullied trace does not disgrace the self.
The phoenix, its wings clipped, finds joy in adversity,
The coiled dragon willingly endures constraint.
The 'Five Sighs' are subtle yet upright,
Through them one may see the heart's melody.
借历史人物抒怀才不遇之慨。
诗人以玉喻才,揭示了精英在污浊世道中的身份认同困境。
借卞和献玉典故抒发怀才不遇之慨,表达高洁自守的志趣
高世资 · 浮俗 · 窘束 · 心曲
本诗为五言古诗,押平声韵。
东山书院编辑整理