湖上见秋色,旷然如尔怀。
岂惟欢陇亩,兼亦外形骸。
待月归山寺,弹琴坐暝斋。
布衣闲自贵,何用谒天阶。
湖上见秋色,旷然如尔怀。
岂惟欢陇亩,兼亦外形骸。
待月归山寺,弹琴坐暝斋。
布衣闲自贵,何用谒天阶。
在湖上望见秋日景色
旷远开阔如同你的胸怀
岂止是喜爱田园陇亩
同时也超脱了形骸躯体
等待月亮升起回归山寺
弹奏琴瑟坐于暮色书斋
身为布衣闲适自在便觉尊贵
何必去拜谒天子殿阶
On the lake I see autumn hues
Vast and open, like your heart
Not only joyful in field and furrow
But also transcending the physical form
Awaiting the moon, returning to mountain temple
Playing the zither, sitting in twilight study
A commoner's robe, leisure itself is noble
What use to petition at heaven's steps?
题于友人水亭,赞其隐逸之志与旷达胸怀。
诗中布衣之贵,是对主流价值认同体系的自觉疏离。
描绘秋日湖上闲居的隐逸生活,表达超脱尘世、自得其乐的情怀。
旷然 · 外形骸 · 弹琴 · 闲自贵
本诗为五言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理