晴日暖珠箔,夭桃色正新。
红粉青镜中,娟娟可怜嚬。
君子在遐险,蕙心谁见珍。
罗幕空掩昼,玉颜静移春。
江瑟语幽独,再三情未申。
黄鹄千里翅,芳音迟所因。
晴日暖珠箔,夭桃色正新。
红粉青镜中,娟娟可怜嚬。
君子在遐险,蕙心谁见珍。
罗幕空掩昼,玉颜静移春。
江瑟语幽独,再三情未申。
黄鹄千里翅,芳音迟所因。
晴日温暖着珠帘,
艳丽的桃花颜色正新鲜。
红粉妆容映在青铜镜中,
娟秀的愁容惹人怜爱。
君子远在艰险之地,
她蕙质兰心谁能珍视?
罗帐空自遮掩着白昼,
如玉的容颜静静推移着春光。
江上瑟声诉说着幽独,
再三弹奏情意仍未尽申。
黄鹄本有千里之翅,
芬芳的音讯为何迟迟没有缘由?
Sunny day warms beaded screen,
Peach blooms glow in fresh sheen.
Rouge and powder in bronze mirror clear,
A lovely frown, graceful and dear.
My lord is in distant perilous land,
Who values her orchid heart so grand?
Silk drapes vainly veil the daylight,
Jade-like face quietly steals spring's light.
River zither tells of lonely woe,
Time and again, feelings fail to flow.
The yellow swan has wings for miles to fly,
Why is the sweet message so delayed thereby?
贺朝以女子口吻抒写孤寂怀人之情。
在情感博弈中,空间距离放大了认同的焦虑与等待。
女子春日独处,感怀君子远行,自怜芳华无人珍视。
红粉 · 蕙心 · 芳音 · 可怜 · 幽独 · 千里
本诗为五言古诗,押平声韵。
东山书院编辑整理