祝融万丈拔地起,
欲见不见轻烟里。
山翁爱山不肯归,
爱山醉眠山根底。
山童寻着不敢惊,
沉吟为怕山翁嗔。
梦回抖擞下山去,
一径萝月松风清。
祝融万丈拔地起,
欲见不见轻烟里。
山翁爱山不肯归,
爱山醉眠山根底。
山童寻着不敢惊,
沉吟为怕山翁嗔。
梦回抖擞下山去,
一径萝月松风清。
祝融峰万丈之高拔地而起,
想看见它却又看不真切,在轻烟里。
山翁喜爱山景不肯归去,
爱山爱到醉眠在山脚底。
山童寻到了他却不敢惊动,
沉吟着是怕山翁生气嗔怪。
梦醒后精神抖擞下山去,
一路藤萝明月松风清幽。
Mount Zhurong rises ten thousand feet from the ground,
Wanting to see it, yet unseen in the light mist.
The mountain elder loves the mountain, unwilling to return,
Loves the mountain, drunk, asleep at its foot.
The mountain boy finds him but dares not startle,
Hesitates, fearing the elder's displeasure.
Awakening from dreams, he shakes himself and descends,
A path of vines, moonlight, pine wind, all clear.
此诗见于方志,风格存疑,或非韩愈真作。
描绘隐逸之乐,暗含对世俗博弈的疏离与超然选择。
描绘诗人醉眠祝融峰山根的闲适情景,表现对山景的沉醉与归隐之趣。
醉眠 · 山翁 · 寻着 · 梦回 · 抖擞
东山书院编辑整理