江南行止忽相逢,江馆棠棃叶正红。
一笑共嗟成往事,半酣相顾似衰翁。
关山月皎清风起,送别人归野渡空。
大抵多情应易老,不堪岐路数西东。
江南行止忽相逢,江馆棠棃叶正红。
一笑共嗟成往事,半酣相顾似衰翁。
关山月皎清风起,送别人归野渡空。
大抵多情应易老,不堪岐路数西东。
江南行旅忽而相逢
江馆棠梨树叶正红
一笑共叹已成往事
半酣相看好似衰翁
关山月明清风徐起
送别人归野渡已空
大抵多情应容易老
不堪歧路屡次西东
In Jiangnan, travels, we meet by chance.
Riverside inn, pear leaves red in glance.
A shared laugh sighs o'er bygone days.
Half-drunk, we look like old men's gaze.
Border mountains, bright moon, clear breeze rises.
Farewell done, man gone, wild ferry empties.
Mostly, the sentimental age fast.
Can't bear forks in road, east and west.
韩偓于江南送别友人感怀。
多情易老道出了情感在时间周期中的必然损耗。
江南偶遇故人后再度送别,抒发人生易老、聚散无常的感慨。
相逢 · 往事 · 衰翁 · 多情 · 西东
本诗为七言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理