拢鬓新收玉步摇,背灯初解绣裙腰,枕寒衾冷异香焦。
深院不关春寂寂,落花和雨夜迢迢,恨情残醉却无聊。
拢鬓新收玉步摇,背灯初解绣裙腰,枕寒衾冷异香焦。
深院不关春寂寂,落花和雨夜迢迢,恨情残醉却无聊。
拢好鬓发刚收起玉步摇,
背对灯烛初解绣裙腰带。
枕寒被冷奇异的香气已消散。
深院锁不住春日的寂寥,
落花伴着雨长夜漫漫。
满怀恨意酒意残存却只感无聊。
Hair gathered, the jade tassel just put away,
Turning from the lamp, first loosening the embroidered waistband.
Pillow cold, quilt chill, strange fragrance fades.
Deep courtyard, untouched by spring's quietude,
Falling flowers with rain, the night stretches long.
Resentful love, lingering drunkenness, yet all is tedium.
韩偓经历唐末乱世,词多感伤。
词中深院的封闭,暗喻了个人在时代变局中的身份认同困境。
描写女子深夜独处时的孤寂与春恨,通过闺房景物与庭院落花烘托惆怅心境。
衾冷 · 深院 · 残醉
本诗为浣溪沙,押平声韵。
东山书院编辑整理