驱马蓟门北,北风边马哀。
苍茫远山口,豁达胡天开。
五将已深入,前军止半回。
谁怜不得意,长剑独归来。
驱马蓟门北,北风边马哀。
苍茫远山口,豁达胡天开。
五将已深入,前军止半回。
谁怜不得意,长剑独归来。
驱马来到蓟门以北,
北风中边塞的战马哀鸣。
苍茫的远山山口处,
辽阔的胡地天空豁然开朗。
五位将领已深入敌境,
前锋部队却只回来一半。
有谁怜惜我不得志的境遇,
只能独自佩着长剑归来。
I drive my horse north of Jimen Pass,
Northern winds wail, frontier steeds grieve.
Vast and blurred, the distant mountain pass,
Broad and open, the northern sky clears.
Five generals have pushed deep in,
The vanguard halts, only half return.
Who pities my unfulfilled ambition?
Alone, I come back with my long sword.
高适早年北游燕赵,亲历边塞。
诗中隐含对军事周期中个体失意的深刻体认。
诗人自蓟北归途中的边塞见闻与壮志未酬的孤愤
驱马 · 深入 · 半回 · 不得意 · 独归
本诗为五言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理