欹鬟堕髻摇双桨,采莲晚出清江上。
顾影约流萍,楚歌娇未成。
相逢颦翠黛,笑把珠珰解。
家住柳阴中,画桥东复东。
欹鬟堕髻摇双桨,采莲晚出清江上。
顾影约流萍,楚歌娇未成。
相逢颦翠黛,笑把珠珰解。
家住柳阴中,画桥东复东。
发髻歪斜,摇动着双桨。
傍晚时出来,在清澈的江上采莲。
顾盼身影,与浮萍相约。
娇柔的楚歌还未唱完。
相逢时皱起翠眉。
笑着把珍珠耳坠解下。
家就住在柳荫之中。
在那画桥的东边再东边。
With tilted hair-knot, she rows twin oars.
Gathering lotus late on the clear river.
She glances at her shadow, mingling with floating duckweed.
Her Chu song, charming, is not yet fully sung.
Meeting him, she knits her dark brows.
Then smiles, and takes off her pearl earrings.
Her home lies within the willow shade.
East of the painted bridge, and further east.
冯延巳摹写江南水乡少女情态。
少女情态与地理空间的交织,构建了独特的文化认同符号。
描绘江南采莲女子与情郎相遇的娇羞情态及约会场景
采莲 · 楚歌 · 珠珰
本诗为词(菩萨蛮),押平声韵。
东山书院编辑整理