主人何处独裴回,流水自流花自开。
若见故交皆散去,即应新燕不归来。
入门缭绕穿荒竹,坐石逡巡染绿苔。
应是曾经恶风雨,修桐半折损琴材。
主人何处独裴回,流水自流花自开。
若见故交皆散去,即应新燕不归来。
入门缭绕穿荒竹,坐石逡巡染绿苔。
应是曾经恶风雨,修桐半折损琴材。
主人在何处独自徘徊?
流水自顾流淌,花儿自顾开放。
如果看到旧日友人都已散去,
那么新来的燕子也应不会归来。
进门后曲折穿过荒芜的竹林,
坐在石上徘徊,沾染了绿苔。
应该是曾经遭受过猛烈的风雨,
修长的梧桐半折,损坏了制琴的材料。
Where is the master, pacing alone?
Water flows by itself, flowers bloom alone.
If old friends are seen, all have scattered;
Then new swallows too should not return.
Entering, winding through wild bamboo;
Sitting on stone, lingering, stained by green moss.
It must have endured fierce wind and rain;
The fine paulownia half-broken, ruining lute wood.
描绘废弃宅院,感伤人事变迁。
宅废人空,揭示了盛衰周期的无情规律。
描绘废弃宅院荒凉景象,寄托物是人非的感伤
废宅 · 故交 · 风雨 · 琴材
本诗为七言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理