碧溪留我武关东,一笑怀王迹自穷。
郑袖娇娆酣似醉,屈原憔悴去如蓬。
山墙谷堑依然在,弱吐强吞尽已空。
今日圣神家四海,戌旗长卷夕阳中。
碧溪留我武关东,一笑怀王迹自穷。
郑袖娇娆酣似醉,屈原憔悴去如蓬。
山墙谷堑依然在,弱吐强吞尽已空。
今日圣神家四海,戌旗长卷夕阳中。
碧绿的溪水将我留在武关之东,
想起楚怀王不禁一笑,他的事迹已至穷途。
郑袖娇媚妖娆,酣态似醉;
屈原面容憔悴,离去如飘蓬。
山如墙,谷如堑,依然存在,
弱肉强食的纷争却已尽数成空。
如今圣明神武的君王一统四海,
戍边的旌旗在夕阳中长久地卷动。
The green creek keeps me east of Wu Pass.
A laugh at King Huai, whose path reached its end.
Lady Zheng, charming, flushed as if drunk;
Qu Yuan, gaunt and weary, left like tumbleweed.
Mountain walls and valley moats still stand here,
But the weak spitting and strong swallowing are all gone.
Today, the sage sovereign's home spans the four seas;
Border flags furl long in the setting sun.
杜牧途经武关怀古咏史。
诗作通过历史博弈的对比,凸显了国家认同的基石在于有效治理。
诗人途经武关,借楚怀王典故讽喻历史兴衰,赞颂当今天下一统的安定局面。
武关 · 怀王 · 夕阳
本诗为七言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理