双峰寂寂对春台,万竹青青照客杯。
细草留连侵坐软,残花怅望近人开。
同舟昨日何由得,并马今朝未拟回。
直到绵州始分首,江边树里共谁来。
双峰寂寂对春台,万竹青青照客杯。
细草留连侵坐软,残花怅望近人开。
同舟昨日何由得,并马今朝未拟回。
直到绵州始分首,江边树里共谁来。
双峰寂静地对着春台。
万竿青竹映照着客人的酒杯。
细草缠绵,蔓延到坐处使之柔软。
残存的花儿怅惘地靠近人开放。
昨日同舟共济是如何得来的?
今日并马而行还未打算返回。
一直到了绵州才分手告别。
在这江边树林里,你将来会和谁一同再来?
Twin peaks stand silent facing the spring terrace.
A thousand green bamboos reflect the guest's cup.
Tender grass lingers, softening where we sit.
Fading flowers gaze wistfully, blooming near us.
Sharing a boat yesterday—how was it possible?
Riding side by side today, we're not ready to turn back.
Only when we reach Mianzhou will we part ways.
By the river, among trees, with whom will you come again?
杜甫再次送别友人,情感深挚。
诗作在送别的周期往复中,深化了友情的认同纽带。
描绘春日江边送别友人的场景,表达对重逢的期盼与离别的怅惘。
春台 · 客杯 · 同舟 · 并马 · 分首
本诗为七言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理