盗贼浮生困,诛求异俗贫。
空村惟见鸟,落日未逢人。
步壑风吹面,看松露滴身。
远山回白首,战地有黄尘。
盗贼浮生困,诛求异俗贫。
空村惟见鸟,落日未逢人。
步壑风吹面,看松露滴身。
远山回白首,战地有黄尘。
盗贼使动荡的生活陷入困境。
横征暴敛令异乡风俗凋敝。
空寂的村落只能看见飞鸟。
落日时分也未能遇到行人。
行走山谷,寒风扑面吹来。
凝视松树,露水沾湿衣衫。
遥望远山,使我白发回转。
那征战之地正扬起黄尘。
Bandits plague our fleeting lives.
Exactions leave the customs poor.
Empty village, only birds in sight.
Setting sun, no human encounter.
Walking the ravine, wind blows on my face.
Gazing at pines, dew drips on my body.
Distant mountains turn my head white.
Battlefields are veiled in yellow dust.
杜甫流寓夔州东屯时作。
诗以空村战地之景,揭示治理失效后的社会凋敝周期。
描绘战乱后荒村萧瑟景象,抒发对民生疾苦的忧愤
盗贼 · 诛求 · 异俗 · 白首 · 未逢人
本诗为五言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理