萧萧风色暮,江头人不行。
村舂雨外急,邻火夜深明。
胡羯何多难,渔樵寄此生。
中原有兄弟,万里正含情。
萧萧风色暮,江头人不行。
村舂雨外急,邻火夜深明。
胡羯何多难,渔樵寄此生。
中原有兄弟,万里正含情。
风声萧瑟暮色降临
江边路上已无行人。
村中舂米声在雨外显得急促
邻家的灯火在深夜分外明亮。
胡羯为何带来这么多苦难
我此生只能寄托于渔夫樵子。
中原还有我的兄弟
相隔万里,彼此正满怀深情。
Soughing, soughing, the wind turns dusky
By the river's edge, no one travels.
Village pestling sounds urgent beyond the rain
Neighbors' fires burn bright in the deep night.
Why so many calamities from the northern tribes?
A fisher or woodcutter I'll lodge this life.
In the Central Plains I have brothers
A thousand miles away, our hearts brim with feeling.
杜甫避乱流离,夜宿村庄感怀。
乱世渔樵的生存选择,背后是家国破碎的深刻认同危机。
描绘战乱时期乡村夜晚的萧瑟景象,抒发漂泊孤寂与对亲人的思念之情。
风色暮 · 人不行 · 寄此生
本诗为五言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理