促织甚微细,哀音何动人。
草根吟不稳,床下夜相亲。
久客得无泪,放妻难及晨。
悲丝与急管,感激异天真。
促织甚微细,哀音何动人。
草根吟不稳,床下夜相亲。
久客得无泪,放妻难及晨。
悲丝与急管,感激异天真。
蟋蟀十分微小
哀鸣之声为何如此动人
在草根间吟唱不得安稳
在床下夜里与人相亲
久客他乡之人闻之岂能无泪
被休弃的妻子难以熬到清晨
悲切的丝弦与急促的管乐
虽能感人却与这天籁之音不同
The cricket is extremely tiny and slight
How moving is its mournful tone!
Unsteady its chant from grass roots' plight
Beneath the bed at night, it feels close and known.
A long-time traveler might find no tears to shed
A divorced wife finds dawn hard to bear.
Sad strings and urgent pipes, by contrast
Stir feelings, yet differ from this nature's sincere air.
杜甫闻促织声感怀身世飘零。
促织哀音触动客愁,是对离散命运的一种深刻认知。
通过蟋蟀微细哀鸣引发久客思乡、夫妻离散的悲慨
哀音 · 久客 · 放妻 · 感激
本诗为五言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理