翠烟如钿柳如环,晴倚南楼独看山。
江国草花三月暮,帝城尘梦一年间。
虚舟尚叹萦难解,飞鸟空惭倦未还。
何似不羁詹父伴,睡烟歌月老潺潺。
翠烟如钿柳如环,晴倚南楼独看山。
江国草花三月暮,帝城尘梦一年间。
虚舟尚叹萦难解,飞鸟空惭倦未还。
何似不羁詹父伴,睡烟歌月老潺潺。
翠绿的烟雾如发饰,柳条如指环
晴天倚靠南楼,独自眺望远山
江畔的花草在三月暮色中凋零
京城的尘世梦幻不过一年之间
空船仍在叹息,萦绕的愁绪难解
飞鸟徒然惭愧,疲倦却未归还
哪比得上那无拘无束的詹父为伴
在烟霭中酣睡,对月歌唱,听潺潺流水到老
Green mist like hairpin, willows like rings
Sunny, leaning on south tower, alone I gaze at hills
Riverside grass and flowers fade in late March
Capital's dusty dreams pass within a year
Empty boat still sighs, entangled, hard to free
Flying bird in vain ashamed, weary, not returned
How unlike the untamed companion Zhan Fu
Sleeping in mist, singing to the moon, old stream murmurs
崔橹晚唐漂泊,仕途失意。
诗中以空间与时间的周期对照,流露对自由归宿的深层认同。
诗人于暮春时节登楼远眺,感叹时光流逝与仕途羁绊,向往隐逸自在的生活。
春晚 · 帝城 · 尘梦 · 不羁 · 老
本诗为七言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理