今年麦熟亦可喜,紫石霏霏落钟乳。
我从田家惯餠饵,梦想风味今未已。
箬叶浮浮卷牛舌,甆瓯泛泛割龙耳。
一丸萝卜吾岂无,悲歌不怕红娘子。
诗成不满贵公笑,书生岂识餠十字。
今年麦熟亦可喜,紫石霏霏落钟乳。
我从田家惯餠饵,梦想风味今未已。
箬叶浮浮卷牛舌,甆瓯泛泛割龙耳。
一丸萝卜吾岂无,悲歌不怕红娘子。
诗成不满贵公笑,书生岂识餠十字。
今年麦子成熟也令人欣喜,
紫色的钟乳石碎屑纷纷落下。
我向来习惯农家做的饼食,
至今仍在梦想那种风味。
箬竹叶漂浮着卷成牛舌状,
瓷杯里茶汤泛动似割下的龙耳。
一颗萝卜我怎会没有呢,
纵情悲歌也不怕红娘子(虫名)。
诗写成后不怕贵人的嘲笑,
书生哪里懂得饼上的十字纹样。
This year's wheat harvest brings delight anew,
Purple stalactites drip like morning dew.
From rustic homes, I'm used to cakes and bread,
Their longed-for taste still lingers in my head.
Bamboo leaves float, rolled like an ox's tongue,
Porcelain cups steam where dragon's ears are hung.
A ball of radish—could I lack such fare?
I sing my grief, undaunted by Red Maid's glare.
My verse may draw a noble's scornful grin—
What does a scholar know of cakes' cross within?
麦熟如钟乳垂落,隐喻自然丰产的周期馈赠。
描绘麦熟时节的丰饶喜悦,将麦粒比作钟乳石,以奇特意象赞美丰收。
本诗为七言古诗,押平声韵。
东山书院编辑整理