未惯秋情绪,客中方觉难。
酒悭疏旧识,衣薄怯新寒。
雨过浮云湿,风来病叶干。
倚楼搔短鬓,一雁掠阑干。
未惯秋情绪,客中方觉难。
酒悭疏旧识,衣薄怯新寒。
雨过浮云湿,风来病叶干。
倚楼搔短鬓,一雁掠阑干。
还不习惯秋天的情绪,客居他乡才觉得艰难。
酒少,与旧相识也疏远了;衣衫单薄,害怕新来的寒冷。
雨过后,浮云显得湿润;风吹来,病枯的叶子变得干燥。
倚靠着楼阁,搔挠着稀疏的短发;一只大雁掠过栏杆。
Unused to autumn's mood, I feel the traveler's woe.
Wine is scarce, old friends few; thin robes fear the new cold's blow.
After rain, drifting clouds are damp; wind dries the sick leaves, sere.
Leaning on the tower, I scratch my thinning hair; a lone wild goose skims the rail, clear.
客居情绪反映对环境变化的认知困境。
抒发客居他乡,不适应秋季的愁闷情绪。
本诗为五言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理