官闲无谒禁,朝退自宾稀。
开卷逢先觉,忘言接上机。
百千三昧悟,四十九年非。
老矣陶彭泽,浩歌胡不归。
官闲无谒禁,朝退自宾稀。
开卷逢先觉,忘言接上机。
百千三昧悟,四十九年非。
老矣陶彭泽,浩歌胡不归。
官职清闲没有禁止谒见的规矩,退朝后宾客自然稀少。
翻开书卷就遇到先贤的觉悟,忘却言语便接触到至高的玄机。
领悟了百千种禅定境界,认识到四十九年来的过错。
年纪已老,像陶渊明那样,为何还不高歌着归隐呢?
With official duties light, no ban on visits, yet few guests come after court.
Opening a book, I meet the early awakened; forgetting words, I touch the highest truth.
A hundred thousand samadhis awaken; forty-nine years of wrongs are seen.
Aged now, like Tao of Pengze, why not return home, singing loudly?
闲官状态反映了制度内的治理冗余。
描写官职清闲、朝退后宾客稀少的恬淡闲适的官场生活。
本诗为五言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理