今晨定何祥,桃柳各映户。
粉团高气薰,鹅{炙火=肉}椒菜覆。
朝餐随土风,杯酒晚来具。
彩丝纒祭筒,画楫夸竞渡。
楚人哀怨情,正以屈子故。
当年葬鱼腹,盖坐入宫妒。
荣华一时好,放逐千载慕。
得失吾不知,持杯自欣豫。
今晨定何祥,桃柳各映户。
粉团高气薰,鹅{炙火=肉}椒菜覆。
朝餐随土风,杯酒晚来具。
彩丝纒祭筒,画楫夸竞渡。
楚人哀怨情,正以屈子故。
当年葬鱼腹,盖坐入宫妒。
荣华一时好,放逐千载慕。
得失吾不知,持杯自欣豫。
今天早晨究竟是何等祥瑞?桃枝与柳枝各自掩映着门户。
粉团蒸糕香气高扬,鹅肉覆盖着椒盐菜蔬。
早餐随顺当地的风俗,杯中美酒待到晚间备足。
彩丝缠绕着祭奠的竹筒,彩绘的船桨夸耀着竞渡的胜负。
楚地人民哀怨的情怀,正是由于屈原的缘故。
当年他葬身于鱼腹,大抵是因为遭受后宫嫉妒。
荣华富贵只是一时的美好,放逐却赢得千载的仰慕。
得失利弊我并不知道,手持酒杯,我自感欢愉满足。
What omen does this morning hold? Peach and willow shade each door.
Steamed rice balls scent the air, goose meat with pepper sauce galore.
Breakfast follows local ways, wine cups are readied as night falls.
Colored threads bind the ritual tubes, painted oars boast in boat race calls.
The sorrow of Chu people stems from Qu Yuan's fate, it's said.
Who drowned himself in river deep, by palace jealousy misled.
Glory is but a fleeting bloom, exile earns a timeless fame.
Gain or loss, I do not know, with cup in hand, I find my aim.
自然物候触发对生活世界周期的认知。
端午清晨见桃柳映户,思索此景蕴含的祥瑞之意。
本诗为五言古诗,押平声韵。
东山书院编辑整理