舫斋

作者: 王孝严(宋) 体裁:七言古诗

全宋诗热度:
★★★☆☆
王孝严作品热度:
★★★★☆

诗歌内容

我本湖漘一漫郎,生来住处波茫茫。

wǒ běn hú chún yī màn láng, shēng lái zhù chù bō máng máng。

ㄨㄛˇ ㄅㄣˇ ㄏㄨˊ ㄔㄨㄣˊ ㄧ ㄇㄢˋ ㄌㄤˊ, ㄕㄥ ㄌㄞˊ ㄓㄨˋ ㄔㄨˋ ㄅㄛ ㄇㄤˊ ㄇㄤˊ。

时寻画舸破烟水,菰蒲满路荷花香。

shí xún huà gě pò yān shuǐ, gū pú mǎn lù hé huā xiāng。

ㄕˊ ㄒㄩㄣˊ ㄏㄨㄚˋ ㄍㄜˇ ㄆㄛˋ ㄧㄢ ㄕㄨㄟˇ, ㄍㄨ ㄆㄨˊ ㄇㄢˇ ㄌㄨˋ ㄏㄜˊ ㄏㄨㄚ ㄒㄧㄤ。

一川窈窕诧红蓼,两岸芦苇明秋霜。

yī chuān yǎo tiǎo chà hóng liǎo, liǎng àn lú wěi míng qiū shuāng。

ㄧ ㄔㄨㄢ ㄧㄠˇ ㄊㄧㄠˇ ㄔㄚˋ ㄏㄨㄥˊ ㄌㄧㄠˇ, ㄌㄧㄤˇ ㄢˋ ㄌㄨˊ ㄨㄟˇ ㄇㄧㄥˊ ㄑㄧㄡ ㄕㄨㄤ。

船头鸥鸟日来往,溪上风月相迎将。

chuán tóu ōu niǎo rì lái wǎng, xī shàng fēng yuè xiāng yíng jiāng。

ㄔㄨㄢˊ ㄊㄡˊ ㄡ ㄋㄧㄠˇ ㄖˋ ㄌㄞˊ ㄨㄤˇ, ㄒㄧ ㄕㄤˋ ㄈㄥ ㄩㄝˋ ㄒㄧㄤ ㄧㄥˊ ㄐㄧㄤ。

一行作吏便相失,合眼灵运春池塘。

yī xíng zuò lì biàn xiāng shī, hé yǎn líng yùn chūn chí táng。

ㄧ ㄒㄧㄥˊ ㄗㄨㄛˋ ㄌㄧˋ ㄅㄧㄢˋ ㄒㄧㄤ ㄕ, ㄏㄜˊ ㄧㄢˇ ㄌㄧㄥˊ ㄩㄣˋ ㄔㄨㄣ ㄔˊ ㄊㄤˊ。

纷纷雁鹜实可厌,纸尾姓字随低昂。

fēn fēn yàn wù shí kě yàn, zhǐ wěi xìng zì suí dī áng。

ㄈㄣ ㄈㄣ ㄧㄢˋ ㄨˋ ㄕˊ ㄎㄜˇ ㄧㄢˋ, ㄓˇ ㄨㄟˇ ㄒㄧㄥˋ ㄗˋ ㄙㄨㄟˊ ㄉㄧ ㄤˊ。

簿书终是俗人甚,江湖到了难相忘。

bù shū zhōng shì sú rén shèn, jiāng hú dào le nán xiāng wàng。

ㄅㄨˋ ㄕㄨ ㄓㄨㄥ ㄕˋ ㄙㄨˊ ㄖㄣˊ ㄕㄣˋ, ㄐㄧㄤ ㄏㄨˊ ㄉㄠˋ ㄌㄜ˙ ㄋㄢˊ ㄒㄧㄤ ㄨㄤˋ。

公余赖有数椽在,疏棂两行如船装。

gōng yú lài yǒu shù chuán zài, shū líng liǎng háng rú chuán zhuāng。

ㄍㄨㄥ ㄩˊ ㄌㄞˋ ㄧㄡˇ ㄕㄨˋ ㄔㄨㄢˊ ㄗㄞˋ, ㄕㄨ ㄌㄧㄥˊ ㄌㄧㄤˇ ㄏㄤˊ ㄖㄨˊ ㄔㄨㄢˊ ㄓㄨㄤ。

不知风波世路险,稳著万斛随风樯。

bù zhī fēng bō shì lù xiǎn, wěn zhe wàn hú suí fēng qiáng。

ㄅㄨˋ ㄓ ㄈㄥ ㄅㄛ ㄕˋ ㄌㄨˋ ㄒㄧㄢˇ, ㄨㄣˇ ㄓㄜ˙ ㄨㄢˋ ㄏㄨˊ ㄙㄨㄟˊ ㄈㄥ ㄑㄧㄤˊ。

人生短篷何日近,向来苕霅今括苍。

rén shēng duǎn péng hé rì jìn, xiàng lái tiáo zhà jīn kuò cāng。

ㄖㄣˊ ㄕㄥ ㄉㄨㄢˇ ㄆㄥˊ ㄏㄜˊ ㄖˋ ㄐㄧㄣˋ, ㄒㄧㄤˋ ㄌㄞˊ ㄊㄧㄠˊ ㄓㄚˋ ㄐㄧㄣ ㄎㄨㄛˋ ㄘㄤ。

江山转柁千万里,故人两地遥相望。

jiāng shān zhuǎn duò qiān wàn lǐ, gù rén liǎng dì yáo xiāng wàng。

ㄐㄧㄤ ㄕㄢ ㄓㄨㄢˇ ㄉㄨㄛˋ ㄑㄧㄢ ㄨㄢˋ ㄌㄧˇ, ㄍㄨˋ ㄖㄣˊ ㄌㄧㄤˇ ㄉㄧˋ ㄧㄠˊ ㄒㄧㄤ ㄨㄤˋ。

谁能为我幻竹叶,顷刻泛宅归沧浪。

shuí néng wéi wǒ huàn zhú yè, qǐng kè fàn zhái guī cāng láng。

ㄕㄨㄟˊ ㄋㄥˊ ㄨㄟˊ ㄨㄛˇ ㄏㄨㄢˋ ㄓㄨˊ ㄧㄝˋ, ㄑㄧㄥˇ ㄎㄜˋ ㄈㄢˋ ㄓㄞˊ ㄍㄨㄟ ㄘㄤ ㄌㄤˊ。

祇凭平生气湖海,随所寓处为艅艎。

qí píng píng shēng qì hú hǎi, suí suǒ yù chù wéi yú huáng。

ㄑㄧˊ ㄆㄧㄥˊ ㄆㄧㄥˊ ㄕㄥ ㄑㄧˋ ㄏㄨˊ ㄏㄞˇ, ㄙㄨㄟˊ ㄙㄨㄛˇ ㄩˋ ㄔㄨˋ ㄨㄟˊ ㄩˊ ㄏㄨㄤˊ。

夜寒满载明月窗,北风打头人不忙。

yè hán mǎn zài míng yuè chuāng, běi fēng dǎ tóu rén bù máng。

ㄧㄝˋ ㄏㄢˊ ㄇㄢˇ ㄗㄞˋ ㄇㄧㄥˊ ㄩㄝˋ ㄔㄨㄤ, ㄅㄟˇ ㄈㄥ ㄉㄚˇ ㄊㄡˊ ㄖㄣˊ ㄅㄨˋ ㄇㄤˊ。

动来况自不如静,悔吝不到虚舟傍。

dòng lái kuàng zì bù rú jìng, huǐ lìn bù dào xū zhōu bàng。

ㄉㄨㄥˋ ㄌㄞˊ ㄎㄨㄤˋ ㄗˋ ㄅㄨˋ ㄖㄨˊ ㄐㄧㄥˋ, ㄏㄨㄟˇ ㄌㄧㄣˋ ㄅㄨˋ ㄉㄠˋ ㄒㄩ ㄓㄡ ㄅㄤˋ。

胸襟五湖与三江,是中莫测谁望洋。

xiōng jīn wǔ hú yǔ sān jiāng, shì zhōng mò cè shuí wàng yáng。

ㄒㄩㄥ ㄐㄧㄣ ㄨˇ ㄏㄨˊ ㄩˇ ㄙㄢ ㄐㄧㄤ, ㄕˋ ㄓㄨㄥ ㄇㄛˋ ㄘㄜˋ ㄕㄨㄟˊ ㄨㄤˋ ㄧㄤˊ。

直须唤取李郭辈,相与共泛无何乡。

zhí xū huàn qǔ lǐ guǒ bèi, xiāng yǔ gòng fàn wú hé xiāng。

ㄓˊ ㄒㄩ ㄏㄨㄢˋ ㄑㄩˇ ㄌㄧˇ ㄍㄨㄛˇ ㄅㄟˋ, ㄒㄧㄤ ㄩˇ ㄍㄨㄥˋ ㄈㄢˋ ㄨˊ ㄏㄜˊ ㄒㄧㄤ。

白话文翻译

我本是湖边一个散漫的人,

生来住处就对着茫茫波涛。

时常寻找画船穿过烟水,

路上长满菰蒲,荷花飘香。

整条幽深的溪流惊叹于红蓼,

两岸的芦苇闪耀着秋霜。

船头鸥鸟日日来往,

溪上的清风明月相互迎送。

一旦做了官吏便与此景相失,

闭眼却想起谢灵运笔下的春池塘。

纷乱的雁鸭实在令人厌烦,

公文末尾的姓名随着地位高低被看待。

簿书文书终究是俗人之事,

但江湖一旦身临,便难以忘怀。

公务之余幸有数间屋舍在此,

疏朗的窗棂成排,如同船上的装配。

不知世路风波险恶,

稳载万斛之舟,随风帆航行。

人生的短篷何时才能靠近彼岸?

从前在苕霅,如今到了括苍。

江山转舵,远隔千万里,

故人两地,遥遥相望。

谁能为我幻化出竹叶,

顷刻间将宅屋变成舟,回归沧浪之水。

只凭平生寄情湖海的意气,

随所寓居之处当作我的大船。

寒夜满载着明月照进窗,

北风扑面,人却不慌忙。

动起来终究不如静处,

悔恨过失不会靠近虚舟之旁。

胸襟包容五湖与三江,

其中深不可测,谁能望见边际?

定要唤取李膺、郭泰那般人物,

一同去泛舟无何有之乡。

英文翻译

I was born a rover by the lake's broad side,

Where my dwelling looks on waves stretching far and wide.

Sometimes I seek a painted boat to break through misty water,

With reeds and cattails lining the path, lotus flowers scent the air.

The whole stream, deep and serene, marvels at red knotweed,

While reed catkins on both banks gleam with autumn frost indeed.

Gulls and egrets come and go daily by the vessel's head,

On the creek, wind and moon greet me as I am led.

Once I took office, I lost touch with this scene,

Yet closing my eyes, I see Lingyun's spring pond, serene.

The bustling wild ducks and geese are truly a bore,

Names scribbled at the document's tail, valued less or more.

Official documents are, after all, too vulgar a thing,

But the rivers and lakes, once reached, are hard to forget, they cling.

Luckily, after duties, I have a few rafters here,

With sparse lattice windows in two rows, like a ship's gear.

Unaware of the perils on the world's stormy way,

Steady with ten thousand bushels, I sail with the wind's sway.

When will life's short awning draw near to its destined shore?

From former Tiaozha now to Kuocang, I explore.

Rivers and mountains turn their helms for thousands of miles,

Old friends in two distant places gaze with longing smiles.

Who can conjure bamboo leaves for me, in a magical art,

To instantly turn my dwelling into a boat, and from Canglang depart?

I rely only on my lifelong spirit of lakes and seas,

Making wherever I dwell my vessel, sailing with ease.

The cold night fills the moonlit window to the brim,

North wind beats on my head, yet I feel no haste, nor whim.

Action, after all, is not as good as quietude,

Regrets and faults don't approach the empty boat's latitude.

My bosom holds five lakes and three rivers vast,

In their depths, who can fathom which horizon is passed?

I must summon the likes of Li and Guo, without delay,

To roam together with them in the land of Nowhere, come what may.

深度解构

个体与江湖的博弈,塑造了独特的身份认同。

诗意解析

诗意概括

诗人自述本性疏放,喜爱江湖自由漂泊的生活。

《舫斋》主题、情感、意象与语气

主题: 咏志 · 羁旅 · 山水

情感: 豪迈 · 孤寂 · 恬淡

意象: · 住处 · 漫郎 · 湖漘

语气: 抒情 · 素淡 · 清新

格律

仄仄平平仄仄平,平平仄仄平平平。
平平仄仄仄平仄,平平仄仄○平平。
仄平仄仄仄平仄,仄仄平仄平平平。
平平平仄仄平仄,平仄平仄○○○。
仄○仄仄仄○仄,仄仄平仄平平平。
平平仄仄仄仄仄,仄仄仄仄平平平。
仄平平仄仄平仄,平平仄○○○仄。
平平仄仄仄平仄,○平仄○○平平。
仄平平平仄仄仄,仄仄仄仄平平平。
平平仄平平仄仄,仄平平仄平仄○。
平平仄仄平仄仄,仄平仄仄平○仄。
平平平仄仄仄仄,○仄仄仄平平○。
平平平平仄平仄,平仄仄仄平?平。
仄平仄仄平仄平,仄平仄平平仄平。
仄平仄仄仄○仄,仄仄仄仄平平仄。
平平仄平仄○平,仄○仄仄平仄平。
仄平仄仄仄仄仄,○仄仄仄平平平。

本诗为七言古诗,押平声韵。

王孝严生平简介

王孝严,生平事迹在史料中记载极少,具体生卒年、籍贯及活跃时期均不详。其文学作品流传至今者甚少,仅《石门洞》、《舫斋》等诗作见于部分地方志或选本,在文学史上属于较为冷门的文人。

浏览王孝严全部宋诗与作者介绍 →

东山书院编辑整理