老眼逢春病有花,淋浪醉墨字如雅。
悬知不是唐王播,惭愧高僧护碧纱。
老眼逢春病有花,淋浪醉墨字如雅。
悬知不是唐王播,惭愧高僧护碧纱。
老眼逢着春天,因病而视物昏花,
淋漓的醉墨写出的字迹如同笨拙的乌鸦。
我自知并非唐代的王播(那样有才华),
惭愧高僧用碧纱笼罩保护着我的涂鸦。
My aged eyes, meeting spring, see phantom blooms in my ailment,
My drunken ink runs wild, the script as clumsy as a crow's descent.
I know full well I'm not Wang Bo of Tang, famed for his verse,
Ashamed before the monk who guards my scrawl with silk, perverse.
醉墨抒怀是对生命周期流逝的深刻认同与表达。
年老逢春,眼病如花,醉中挥墨,感慨时光。
本诗为七言绝句,押平声韵。
东山书院编辑整理