天高夜气严,列宿森就位。
大星光相射,小星闹若沸。
天人不相干,嗟彼本何事。
世俗强指摘,一一立名字。
南箕与北斗,乃是家人器。
天亦岂有之,无乃遂自谓。
迫观知何如,远想偶有似。
茫茫不可晓,使我长叹喟。
天高夜气严,列宿森就位。
大星光相射,小星闹若沸。
天人不相干,嗟彼本何事。
世俗强指摘,一一立名字。
南箕与北斗,乃是家人器。
天亦岂有之,无乃遂自谓。
迫观知何如,远想偶有似。
茫茫不可晓,使我长叹喟。
夜空高远,秋气肃杀,
群星森然排列就位。
大星星光互相辉映照射,
小星星喧闹如同沸腾。
天象与人事本不相干,
可叹它们原本有什么事情呢?
世俗之人强行指认区分,
——为它们确立名字。
南箕星与北斗星,
不过是人间家用的器具。
天上难道真有这些东西吗?
恐怕只是人们自己的称谓罢了。
近看能知道像什么?
远望时偶然觉得有些相似。
宇宙茫茫,无法明白,
让我长久地叹息感慨。
The sky is high, night's breath severe,
The constellations sternly take their sphere.
Great stars with rival radiance flare,
Small stars seethe tumult everywhere.
Heaven and man have no concern together,
Alas, what business have they whatsoever?
The vulgar world insists to point and name,
Assigning each a label, all the same.
The Southern Winnow and the Dipper's frame
Are but the tools within a household's claim.
Does Heaven truly own such things?
Or is it just our fancy's flings?
Seen close, what likeness can we trace?
From afar, some chance resemblance we may face.
Vast and dim, beyond our ken,
It makes me heave a sigh again.
星宿森严,隐喻宇宙治理的精密秩序。
描写夜空星宿森严排列的肃穆景象,寄托对宇宙秩序的敬畏。
本诗为五言古诗,押平声韵。
东山书院编辑整理