桂非桃李俦,露冷花始拆。
馨香枝可取,欲以寄嘉客。
道远莫能致,徘徊终日夕。
别情因物感,千里未尝隔。
桂非桃李俦,露冷花始拆。
馨香枝可取,欲以寄嘉客。
道远莫能致,徘徊终日夕。
别情因物感,千里未尝隔。
桂花本非桃李之辈,
寒露降下,花朵方才绽放。
折取一枝馨香的花枝,
想要寄给我那美好的客人。
路途遥远无法送达,
只能整日徘徊直至夜晚。
离别的愁情因这桂花而触发,
即使相隔千里,也仿佛未曾阻隔。
Cassia, unlike peach or plum, shows its grace,
When dew turns cold, its flowers begin to embrace.
I'd pluck a fragrant branch, so sweet and fair,
To send to my dear friend, a token of care.
But the road is long, my wish cannot be conveyed,
Pacing day and night, my heart is dismayed.
Parting's grief, stirred by this object, I confess,
Though miles apart, our feelings know no less.
在冷峻环境中完成价值的独特认同。
以桂花在寒露中绽放,不同于桃李的品格,寄托高洁之志。
本诗为五言古诗,押平声韵。
东山书院编辑整理