老僧头风,一月两发。
见粥便呕,见饭便哕。
死又不死,活又不活。
使他诸人,冷地忙杀。
观音势至,候饥候渴。
文殊普贤,左提右掇。
才方起来,便翻着袜。
不问是非,乃棒乃喝。
呵呵云门,君子可入。
老僧头风,一月两发。
见粥便呕,见饭便哕。
死又不死,活又不活。
使他诸人,冷地忙杀。
观音势至,候饥候渴。
文殊普贤,左提右掇。
才方起来,便翻着袜。
不问是非,乃棒乃喝。
呵呵云门,君子可入。
老僧患头风病,一个月发作两次。
看见粥就呕吐,看见饭就干哕。
死又死不了,活又活不痛快。
使得其他众人,在一旁白白忙乱焦急。
观音菩萨和大势至菩萨,等候着(解决)他的饥渴。
文殊菩萨和普贤菩萨,左右搀扶提携。
刚刚才站起来,就把袜子穿反了。
不分辨是非对错,只是棒打呵斥。
呵呵!云门宗的门庭,君子可以进入。
The old monk's head-wind, twice a month it strikes.
At sight of gruel he retches, at rice he gags.
Neither quite dead nor fully alive, he drifts.
He makes all others bustle in a cold sweat.
Guanyin and Mahasthamaprapta await his hunger and thirst.
Manjusri and Samantabhadra, one lifts him left, one right.
Just as he rises, he turns his socks inside out.
He asks no right or wrong, just strikes with staff or shout.
Oho! Yunmen's gate—a gentleman may enter.
病痛揭示生命周期的脆弱性与无常性。
以老僧头风病痛,抒写年老体衰、疾病缠身的无奈。
本诗为杂言古诗,押平声韵。
东山书院编辑整理