宝势耸如飞,檐牙照锦翚。
路盘危磴出,僧触断云归。
万井分尘界,千岩在目围。
浮生枉多事,到此合忘机。
宝势耸如飞,檐牙照锦翚。
路盘危磴出,僧触断云归。
万井分尘界,千岩在目围。
浮生枉多事,到此合忘机。
寺庙的雄伟气势仿佛凌空飞起,
屋檐的檐牙映照着锦缎般的光辉。
山路盘旋,从险峻的石阶延伸而出,
僧人归来,身影划破了断断续续的云层。
千家万户分隔开尘世的边界,
千座山岩尽收眼底,环绕四周。
浮生徒然多有烦扰之事,
来到此地正应忘却机巧之心。
The temple's grandeur soars as if in flight,
Its eaves' teeth gleam like brocade wings of light.
The winding path climbs from the perilous stair,
A monk returns, parting the clouds in air.
A myriad dwellings mark the mortal sphere,
A thousand peaks encircle, far and near.
In vain our floating lives with troubles teem,
Here, one should let go of each worldly scheme.
建筑意象体现古代治理者对精神认同的塑造
描绘应天寺建筑雄伟、檐牙如锦的壮丽景象
本诗为五言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理