远树岚烟合,孤村落照横。
江从前日浊,山似去年青。
暝色鸦分去,羁愁蛩说成。
乾坤久萧瑟,消息听鸿声。
远树岚烟合,孤村落照横。
江从前日浊,山似去年青。
暝色鸦分去,羁愁蛩说成。
乾坤久萧瑟,消息听鸿声。
远处的树木与山岚烟霭融为一体,
孤村横卧在落日余晖之中。
江水像前几日一样浑浊,
山色却如同去年一般青翠。
暮色中乌鸦分飞而去,
羁旅的愁绪被蟋蟀的鸣叫声诉说。
天地长久以来一片萧瑟,
消息只能静听鸿雁的叫声来探知。
Distant trees merge with misty haze,
A lone village lies beneath the setting sun's rays.
The river runs turbid as it did days before,
The mountains remain green as they were last year.
In twilight, crows disperse and fly away,
My wanderer's woes, by crickets' chirps, are told.
The world has long been bleak and desolate,
News I await, listening to wild geese's call.
景物并置,构建出对时空秩序的静默认同。
描绘秋日黄昏远树孤村的苍茫景象,意境孤寂萧瑟。
本诗为五言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理