练褐藤冠物外装,下帘留住欲残香。
潇湘客过夸渔具,灊皖僧来说药方。
诗未遽衰犹跌宕,书虽小退亦轩昂。
不缘厌静寻幽事,老去无如白日长。
练褐藤冠物外装,下帘留住欲残香。
潇湘客过夸渔具,灊皖僧来说药方。
诗未遽衰犹跌宕,书虽小退亦轩昂。
不缘厌静寻幽事,老去无如白日长。
身着粗布短衣,头戴藤冠,一副超脱尘世的装扮,
放下竹帘,想要留住那即将消散的香气。
来自潇湘的客人路过,夸赞我的渔具,
来自灊山皖水的僧人来访,谈论着药方。
诗情尚未急剧衰退,依然跌宕起伏,
书法虽然稍有退步,但气度仍旧轩昂。
并非因为厌倦宁静才去寻觅幽雅之事,
只是人老了,无奈觉得白昼太过漫长。
In coarse hempen robe and rattan hat, a garb beyond the mundane world,
I lower the bamboo blind to keep the lingering fragrance from departing.
A traveler from Xiao-Xiang praises my fishing gear,
A monk from Qian-Wan comes to discuss herbal prescriptions.
My poetry, not yet declining, still surges with vigor,
My calligraphy, though slightly faded, retains its lofty spirit.
Not because I tire of quietude do I seek secluded affairs,
It's just that in old age, the daylight seems endlessly long.
物外装扮与残香意象,揭示对消逝美好周期的感知。
刻画幽居生活的简朴与对残香的留恋。
本诗为七言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理