道人颓然寄北窗,愁魔百万一笑降。
夜阑酒渇有奇梦,吞楚七泽吴三江。
孤村萧萧雨觧雪,寒犬噤卧饥鼠啮。
拥衾危坐待天明,白首忍穷心似铁。
道人颓然寄北窗,愁魔百万一笑降。
夜阑酒渇有奇梦,吞楚七泽吴三江。
孤村萧萧雨觧雪,寒犬噤卧饥鼠啮。
拥衾危坐待天明,白首忍穷心似铁。
道人颓然倚靠在北窗旁,
愁绪如百万大军,被一个笑容降服。
夜深人静,酒渴之时做了一个奇异的梦,
梦中吞下了楚地的七泽与吴地的三江。
孤村萧瑟,雨化解着残雪,
寒犬静卧不出声,饥饿的老鼠在啃咬。
我裹着被子端坐,等待天明,
白发苍苍,忍受着穷困,心志坚如铁石。
The Taoist reclines languidly by the north window,
A million sorrows are vanquished by a single smile.
Deep in the night, thirsting for wine, a wondrous dream arrives,
Wherein I swallow the seven lakes of Chu and the three rivers of Wu.
The lonely village rustles as rain dissolves the lingering snow,
The cold dog lies silent, while hungry mice gnaw.
Wrapped in my quilt, I sit upright, awaiting the break of dawn,
With hoary head, I endure poverty, my heart as firm as iron.
以精神胜利对抗愁绪,是一场内在的认知博弈。
道人北窗高卧,以豁达一笑战胜无数愁绪,体现了超然物外的精神境界。
本诗为七言古诗,押平声韵。
东山书院编辑整理