寒渚雁新下,坏墙蛩夜吟。
庭莎欲无色,园树不成阴。
霑洒孤臣泪,驰驱壮士心。
明朝镜中发,饱受雪霜侵。
寒渚雁新下,坏墙蛩夜吟。
庭莎欲无色,园树不成阴。
霑洒孤臣泪,驰驱壮士心。
明朝镜中发,饱受雪霜侵。
寒冷的沙洲上,大雁刚刚飞落;
残破的墙垣边,蟋蟀在夜晚鸣叫。
庭院里的莎草快要失去绿色;
园中的树木已无法形成浓荫。
孤臣的泪水沾湿了衣襟;
壮士的心志仍在驱驰奋进。
待到明日镜中照见头发,
定已饱受那如雪似霜的侵袭。
Over cold isles, wild geese descend anew;
By broken walls, crickets chirp through the night.
The courtyard sedge is losing all its hue;
The garden trees no longer cast shade bright.
A lonely courtier's tears are freely shed;
A warrior's heart still yearns to charge ahead.
Tomorrow in the mirror, hair I'll see,
Invaded thoroughly by frost and snow's decree.
秋夜意象映射出生命周期的衰微阶段。
通过寒渚雁下、坏墙蛩吟的秋夜景象,渲染孤寂萧瑟的羁旅愁思。
本诗为五言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理