迂拙全无补,区区祇耐劳。
青灯常独照,白发不相饶。
恋阙江云隔,忆家山月高。
武夷有余稿,何事注离骚。
迂拙全无补,区区祇耐劳。
青灯常独照,白发不相饶。
恋阙江云隔,忆家山月高。
武夷有余稿,何事注离骚。
迂阔笨拙全然无补于事,
区区一生只是耐得劳苦。
青灯常常独自映照着我,
白发毫不留情地催人老。
眷恋朝廷,江云阻隔了视线,
思念家乡,山月高高悬挂。
在武夷山还有许多未成的诗稿,
为何还要去注解《离骚》呢?
Stubborn and clumsy, of no avail,
Merely toiling, humble and frail.
A lone lamp often lights my way,
White hair spares none, come what may.
Longing for court, river clouds keep us apart,
Missing home, the mountain moon hangs in my heart.
In Wuyi, I have leftover drafts galore,
Why annotate the 'Li Sao' any more?
自嘲迂拙是对官场博弈中个人处境的清醒认知。
自嘲性情迂拙,唯有勤勉耐劳,流露无奈与坚持的复杂心绪。
本诗为五言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理