风雨知何夕,干戈寄此身。
青灯少年梦,白发异乡春。
水驿逢花使,丹田守谷神。
行窝随处乐,聊自得吾真。
风雨知何夕,干戈寄此身。
青灯少年梦,白发异乡春。
水驿逢花使,丹田守谷神。
行窝随处乐,聊自得吾真。
风雨飘摇,不知何时才是尽头,
身处干戈战乱之中,寄托此身。
青灯下曾有的少年梦想,
白发时却迎来异乡的春天。
在水路驿站偶遇传递花信的使者,
在丹田内坚守着山谷般幽静的精神。
随遇而安的栖身之所处处有乐趣,
姑且以此自得,保全我内心的本真。
Who knows what night this wind and rain will end?
In this body, I entrust myself to war's strife.
A youth's dream by the dim lamp's light,
White hair in a spring of foreign land.
At the water post, I met the flower's envoy,
In the cinnabar field, I guard the valley's spirit.
My traveling nest brings joy wherever I go,
Thus I find my own true self in peace.
干戈寄身映射个体在时代博弈中的脆弱与生存韧性。
在风雨干戈中寄托身世,抒发乱世飘零的忧愤与无奈。
本诗为五言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理