扫迹各安在,托身谁与为。
安危应择主,去就尚知时。
春暖语尤巧,海遥归较迟。
画堂人有德,可放绣帘垂。
扫迹各安在,托身谁与为。
安危应择主,去就尚知时。
春暖语尤巧,海遥归较迟。
画堂人有德,可放绣帘垂。
(旧巢)扫除的痕迹都还在哪里?
(燕子)托付此身,又能与谁相伴?
无论安危,都应懂得选择明主,
是去是留,尚且知晓把握时机。
春暖时节,鸣叫之声尤为巧妙,
海路遥远,所以归来比较迟晚。
华美的厅堂中主人有德行,
可以放心地垂下绣花的帘幕。
Sweeping away traces, where shall each find peace?
Entrusting this body, with whom shall I act?
In safety or peril, one ought to choose a master wisely,
In leaving or staying, one still knows the timely hour.
In warm spring, their calls are especially artful,
From distant seas, their return is somewhat delayed.
In the painted hall, dwells a virtuous person,
Thus, the embroidered curtain may be let down.
燕的迁徙揭示了生命周期的漂泊与归属之困。
借归燕寄托身世漂泊、无所依托的感慨。
本诗为五言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理