我如万斛船,岁久腰已懒。
谁能逐相师,终日问手板。
去谋一寸安,辄被三尺挽。
怜公谢蛮触,鼓卧旗亦偃。
我如万斛船,岁久腰已懒。
谁能逐相师,终日问手板。
去谋一寸安,辄被三尺挽。
怜公谢蛮触,鼓卧旗亦偃。
我如同一艘万斛大船,
岁月长久,腰身已然疲惫懈怠。
谁能终日追随师长,
不停地手持笏板请示询问?
想去谋求一寸的安宁,
却总被三尺的挽留所阻。
我怜惜您谢绝了蛮触般的微利之争,
战鼓卧倒,旌旗也已偃息。
I am like a ship of ten thousand bushels,
Through the years, my waist has grown weary and slack.
Who can chase after a master all day long,
Constantly inquiring with a hand tablet?
I seek but an inch of peace and quiet,
Yet am pulled back by a yard of restraint.
I pity you, sir, who decline the strife of petty gains,
Like a drum laid down and a banner lowered.
从周期视角看,船体磨损隐喻个体生命在时间中的耗散
以船自喻,抒发人生疲惫与迟暮之感
本诗为五言古诗,押平声韵。
东山书院编辑整理