未草闲居赋,聊从薄宦游。
江湖明老眼,风雨暗孤舟。
客况何曾好,吾生本自浮。
终然愧农圃,将有事西畴。
未草闲居赋,聊从薄宦游。
江湖明老眼,风雨暗孤舟。
客况何曾好,吾生本自浮。
终然愧农圃,将有事西畴。
还未曾写下《闲居赋》那样的篇章,
暂且跟随这微薄的官职出游。
江湖风光使我这双老眼明亮,
风雨晦暗却笼罩着孤独的小舟。
客居的境况何曾有过美好?
我的一生本就漂泊无依。
终究是愧对农人园圃,
将要到西边的田亩去劳作经营。
Not yet composing a rhapsody on a leisurely life,
I follow a petty official post for now.
Rivers and lakes brighten my aged eyes,
While wind and rain darken my lonely boat.
How could a traveler's lot ever be good?
My life has always been adrift.
In the end, I feel ashamed before the farmers,
For I must soon attend to my western fields.
薄宦而游,是古代士人在仕隐周期中常见的生存博弈。
表达诗人未得闲居却暂从薄宦的游宦心境,流露身不由己之感。
本诗为五言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理