雨淬菖蒲剑,云荣角黍丝。
光阴惊老大,节物媚童儿。
谗口千年恨,怀贤一日思。
兰蒿无好丑,采系用逄时。
雨淬菖蒲剑,云荣角黍丝。
光阴惊老大,节物媚童儿。
谗口千年恨,怀贤一日思。
兰蒿无好丑,采系用逄时。
雨水淬炼菖蒲,使它锋利如剑,
云彩装点角黍,缠绕着丝线。
光阴流逝,惊觉自己已年老,
节日的风物,却取悦着孩童。
谗言造成的怨恨,千年难消,
怀念贤者,整日思慕不已。
兰草与蒿草,本无美丑之分,
采摘使用,关键在于是否逢时。
Rain tempers the calamus into swords,
Clouds adorn the zongzi's silken cords.
Time startles me, how old I've grown;
Festive charms delight the child alone.
Slander's venom, a millennial spite,
Missing the worthy, a day's longing, bright.
Orchid and wormwood, no good or ill,
Their worth depends on when you pick them, still.
节庆物象承载着文化认同与时间周期的集体记忆。
描绘端午时节雨水淬砺菖蒲如剑,云气滋润角黍丝线的民俗与自然景象。
本诗为五言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理