吾家舍西多此梅,白玉花缀棠棣枝。
冒寒糁糁已蕴玉,自开及谢酒屡持。
羁栖临安三换岁,向来一醉知无期。
君家此花富冰艳,举觞折赠如云披。
欣然拱视不暇揖,坐想故隠增依依。
只今匏系未归去,俗鞅吏网相驱驰。
就公看花仍摘实,信美我语如观颐。
祇应两庵有归梦,梦到花下奚复疑。
吾家舍西多此梅,白玉花缀棠棣枝。
冒寒糁糁已蕴玉,自开及谢酒屡持。
羁栖临安三换岁,向来一醉知无期。
君家此花富冰艳,举觞折赠如云披。
欣然拱视不暇揖,坐想故隠增依依。
只今匏系未归去,俗鞅吏网相驱驰。
就公看花仍摘实,信美我语如观颐。
祇应两庵有归梦,梦到花下奚复疑。
我家屋舍西边有许多这样的梅花,
白玉般的花朵点缀在棠棣枝头。
冒着严寒,星星点点已蕴含如玉的光泽,
从花开到花谢,我屡次手持酒杯。
寄居临安,已过了三个年头,
想来像从前那样一醉方休的日子遥遥无期。
您家的这些梅花富有冰清玉洁的艳色,
我举杯折下一枝赠予,如同披散的云霞。
欣然拱手凝视,来不及行礼,
坐着想起旧日隐居生活,更添依依不舍之情。
如今像匏瓜一样被系住未能归去,
世俗的羁绊和官场的罗网驱使我奔忙。
到您这里赏花,还能摘取果实,
相信我所说的话,如同观看颐养之道一样真实美好。
只应在我两处庵舍才有归去的梦,
梦到花下相聚,还有什么可怀疑的呢?
West of my house, many a plum tree stands,
With blossoms white adorning branches fair.
Braving the cold, they gleam like jade in hands,
From bloom to fall, I've held the wine with care.
Three years in Lin'an, a stranger's plight,
I know not when we'll meet to drink again.
Your flowers boast a frosty, radiant light,
I break a sprig, a cloud-like gift to gain.
I gaze with joy, no time for formal bow,
And dream of my old haunt, with longing deep.
Now bound by duties, I cannot go now,
By official nets, I'm driven like a sheep.
With you I view the blooms and pluck the fruit,
Believe my words, as watching one's own food.
Only in dreams to both my huts I scoot,
Beneath the flowers—doubt not—my spirit's mood.
以梅为意象,体现对家族文化认同的坚守。
赞美梅花高洁,寄托家园情怀。
本诗为七言古诗,押平声韵。
东山书院编辑整理