短棹钓船轻,江上晚烟笼碧。
塞雁海鸥分路,占江天秋色。
锦鳞拨刺满蓝鱼,取酒价相敌。
风顺片帆归去,有何人留得。
短棹钓船轻,江上晚烟笼碧。
塞雁海鸥分路,占江天秋色。
锦鳞拨刺满蓝鱼,取酒价相敌。
风顺片帆归去,有何人留得。
我划着短桨,轻舟一叶,江上暮霭笼罩着碧波。
塞北的鸿雁与海上的鸥鸟分道而行,共占这江天一色的秋光。
满篮的鱼儿鳞光闪闪、拨刺作响,捕获的价值足以换得好酒。
顺风扬帆便可归去,这世间有谁能将我羁留?
A short oar, a light fishing boat, evening mist veils the emerald river.
Wild geese and gulls part ways, claiming the autumn sky and water.
Splashing, silvery scales fill the basket, their worth equals wine's price.
Wind fills the sail for homeward bound—who could ever detain me?
朱敦儒晚年隐居嘉兴之作。
以渔获之丰隐喻摆脱世俗博弈后的自在收获。
描绘秋日江上渔钓满载、顺风归舟的闲适场景
短棹 · 笼碧 · 秋色 · 拨刺 · 归去
东山书院编辑整理