燕子时时度翠帘。
柳寒犹未褪香绵。
落花门巷家家雨,新火楼台处处烟。
情默默,恨恹恹。
东风吹动画秋千。
拆桐开尽莺声老,无奈春何只醉眠。
燕子时时度翠帘。
柳寒犹未褪香绵。
落花门巷家家雨,新火楼台处处烟。
情默默,恨恹恹。
东风吹动画秋千。
拆桐开尽莺声老,无奈春何只醉眠。
燕子不时地飞过翠绿的帘幕。
柳树尚带寒意,柳絮还未完全褪尽芳香。
落花飘零的街巷里,家家笼罩在细雨之中;
新火初燃的楼台上,处处缭绕着轻烟。
我情意默默,
愁恨恹恹。
Swallows dart through the emerald screen, time and again.
Willows, still cold, cling to their downy fragrance, thin.
Rain falls on every lane where petals lie,
From tower to tower, smoke of new fire paints the sky.
Silent, my longing stays;
Languid, my sorrow sways.
周密南宋亡后追忆临安春景。
以春景反衬寂寥,展现认知转换后的无奈疏离。
描绘暮春时节景象,抒发春逝无奈之情。
春逝 · 东风 · 醉眠 · 莺声老
东山书院编辑整理