流苏静掩罗屏小。
春梦苦无分晓。
一缕旧情谁表。
暗逐馀响袅。
相思谩寄流红杳。
人瘦花枝多少。
郎马未归春老。
空怨王孙草。
流苏静掩罗屏小。
春梦苦无分晓。
一缕旧情谁表。
暗逐馀响袅。
相思谩寄流红杳。
人瘦花枝多少。
郎马未归春老。
空怨王孙草。
流苏静静掩着罗屏小巧。
春梦苦涩总难分明。
一缕旧情向谁表?
暗自追随着馀响袅袅。
相思空寄,落花已杳。
人比花枝清瘦多少?
郎君的马尚未归来,春天已老。
空自怨恨着那王孙草。
Tassels quietly screen the small silk panel.
Spring dreams bitter without dawn.
One wisp of old feeling, who can show?
Secretly follows the fading sound, wafting.
Longing vainly sent, flowing reds distant.
How much thinner the person than the flower branch?
His horse not returned, spring grows old.
Vainly blame the prince's grass.
周密写闺中春怨相思。
时空阻隔下的情感博弈,尽在未归的马蹄声中。
描写女子独处深闺,因春梦难明、旧情难表而引发的相思与幽怨。
旧情 · 相思 · 春老 · 未归 · 暗逐
东山书院编辑整理