夜鹤惊飞。
香浮翠藓,玉点冰枝。
古意高风,幽人空谷,静女深帏。
芳心自有天知。
任醉舞、花边帽敧。
最爱孤山,雪初晴后,月未残时。
夜鹤惊飞。
香浮翠藓,玉点冰枝。
古意高风,幽人空谷,静女深帏。
芳心自有天知。
任醉舞、花边帽敧。
最爱孤山,雪初晴后,月未残时。
夜鹤惊起而飞。
香气浮在翠绿的苔藓上,如玉点缀着冰枝。
有古意高风,如幽居空谷的隐士,静处深闺的淑女。
芳洁的心意自有上天知晓。
任凭醉中起舞,花旁帽儿歪斜。
最喜爱孤山,在雪后初晴、月尚未残的时分。
Night heron startled into flight.
Fragrance floats on emerald moss, jade dots icy boughs.
Ancient air, lofty style, recluse in empty vale, quiet maiden in deep curtain.
A fragrant heart is known to heaven alone.
Let me dance drunk, my cap askew among the flowers.
I love most Lone Hill, just after snow clears, before the moon wanes.
周密咏孤山梅花词。
以梅喻人,展现超然物外的精神认同。
词作描绘了孤山雪后初晴、月下梅花的清幽景象,赞颂了梅花高洁的品格与隐逸情怀。
高风 · 幽人 · 静女 · 芳心 · 醉舞 · 晴后
东山书院编辑整理