骤西风凄惨,秋昊平分,晚收清昼。
素月潜生,倚危墙时候。
渐照芳樽,前中孤影,喜暂时为友。
醉学吴儿,狂歌乱拍,蹁跹双袖。
堪叹从来,误了词赋,进取才能,桂枝难勾。
纵得虚名,与平生相负。
缰锁尘埃,愿怀圭组,强剑眉低首。
平地神仙,清凉世界,君曾知否。
骤西风凄惨,秋昊平分,晚收清昼。
素月潜生,倚危墙时候。
渐照芳樽,前中孤影,喜暂时为友。
醉学吴儿,狂歌乱拍,蹁跹双袖。
堪叹从来,误了词赋,进取才能,桂枝难勾。
纵得虚名,与平生相负。
缰锁尘埃,愿怀圭组,强剑眉低首。
平地神仙,清凉世界,君曾知否。
骤起的西风凄厉惨淡,秋日天空被平分,晚景收束了清朗的白昼。
素月悄悄升起,正是(我)倚靠高墙之时。
月光渐渐照亮酒樽,樽前只有孤影相伴,欣喜它暂为友伴。
醉中学那吴地儿郎,狂放高歌,乱拍节拍,双袖蹁跹起舞。
可叹从来,被词章歌赋所误,(追求)进取的才能,(却如)桂枝难以攀折。
纵然博得虚名,也与平生志趣相违背。
(身)陷尘世缰锁,(心)仍怀仕途圭组,只得强压剑眉,俯首低眉。
(做个)平地里的神仙,享受这清凉世界——阁下你可曾知晓?
A sudden west wind, bleak and bitter, autumn equinox divides the sky, evening clears to day.
The plain moon secretly born, as I lean on the high wall.
Gradually it lights my lonely cup, my solitary shadow, glad for this temporary friend.
Drunk, I mimic Wu boys, sing wildly, clap haphazardly, sleeves fluttering in dance.
Alas, ever misled by verse and prose, the talent for advancement, the cassia branch hard to grasp.
Even gaining empty fame, it betrays a lifetime's intent.
Tethered to worldly dust, yet wishing for jade insignia of rank, forced to bow my proud brow low.
An immortal in the ordinary world, a realm of cool clarity — have you ever known it, sir?
仲殊秋日抒怀,感慨仕途与隐逸。
展现精英在仕隐博弈中的认知困境与身份焦虑。
词人于秋夜醉饮,感叹功名误人,向往超脱自在的神仙境界。
虚名 · 误了 · 相负 · 缰锁 · 低首 · 神仙 · 清凉
东山书院编辑整理