连沧危观暮江前。
几醉使君筵。
少年俊气,曾将吟笔,买断江天。
重来细把朋游数,回首一辛酸。
兰成已老,文园多病,负此江山。
连沧危观暮江前。
几醉使君筵。
少年俊气,曾将吟笔,买断江天。
重来细把朋游数,回首一辛酸。
兰成已老,文园多病,负此江山。
暮色中,我伫立江边高耸的楼观前。
曾几度沉醉于太守您的筵席之间。
年少时意气风发,凭手中诗笔,
仿佛买断了这江天的无边风月。
如今重来,细数故交零落,回首只剩一片辛酸。
我已如庾信般衰老,司马相如般多病,
空负了这大好江山。
Before the river, the lofty tower stands in twilight haze.
How many times have I drunk deep at your feasts, my lord?
In youth, with gallant spirit, I wielded my poet's brush,
And claimed the river and sky as my own domain.
Now I return, counting old companions, heart heavy with sorrow.
Like Yu Xin grown old, Sima Xiangru ailing—
I have failed this glorious land.
赵长卿晚年重游故地,感怀身世。
词人通过今昔对比,展现了个人在时代周期中的无力感。
词人重游故地,追忆年少豪情,感伤如今老病,辜负江山胜景。
重来 · 辛酸 · 老病 · 俊气 · 买断
东山书院编辑整理