护雨烘晴,紫云缥缈来深院。
晚寒谁见。
红杏梢头怨。
绝代佳人。
万里沈香殿。
光风转。
梦馀千片。
犹恨相逢浅。
护雨烘晴,紫云缥缈来深院。
晚寒谁见。
红杏梢头怨。
绝代佳人。
万里沈香殿。
光风转。
梦馀千片。
犹恨相逢浅。
护着雨意,烘托晴光,紫云缥缈飘入深院。
晚来寒意,有谁看见?
红杏的梢头,似含幽怨。
那是位绝代佳人。
远在万里之外的沉香殿。
光景随风流转。
梦醒后,思绪如千片飞花。
仍恨与你相逢太浅,缘分短暂。
Rain shields, sun kindles, purple clouds drift into deep courtyard.
Who sees the evening chill?
A grievance on apricot branch tips.
A peerless beauty.
Ten thousand miles from the sandalwood hall.
Light shifts in the breeze.
A thousand fragments after the dream.
Still regret our meeting was too brief.
赵彦端借春景写宫怨。
以红杏之怨投射深宫佳人的认同困境。
描写雨后春景与深院佳人,抒发相逢恨浅的怅惘之情。
烘晴 · 晚寒 · 梢头怨 · 绝代 · 梦馀 · 相逢浅
东山书院编辑整理