百花开后。
一朵疑堆绣。
绝色年年常似旧。
因甚不随春瘦。
脂痕淡约蜂黄。
可怜独倚新妆。
太白醉游何处,定应忘了沈香。
百花开后。
一朵疑堆绣。
绝色年年常似旧。
因甚不随春瘦。
脂痕淡约蜂黄。
可怜独倚新妆。
太白醉游何处,定应忘了沈香。
百花盛开之后,
独有一朵,疑是锦绣堆成。
绝色容颜年年常如往昔。
为何不随着春去而消瘦?
脂粉痕迹淡雅,约略透着蜂黄之色。
可怜它独自倚立,身着新妆。
李白醉游去了何处?
定是忘记了沈香的幽韵。
After all flowers bloom,
One blossom seems piled brocade.
Peerless beauty, year after year, stays as of old.
Why does it not grow thin with spring's departure?
Rouge traces faint, touched with bee-wax yellow.
Pitiable, leaning alone in fresh attire.
Where did Li Bai wander drunk?
Surely he forgot the scent of aloeswood.
张炎咏牡丹,以花之恒美反衬人世无常。
透过周期视角,赞美一种超越季节衰败的恒定价值。
咏牡丹之绝色不随春逝,借太白醉游暗喻其超凡脱俗。
绝色 · 醉游 · 脂痕 · 独倚 · 不随
东山书院编辑整理