一曲新词酒一杯。
去年天气旧亭台。
夕阳西下几时回。
无可奈何花落去,似曾相识燕归来。
小园香径独徘徊。
一曲新词酒一杯。
去年天气旧亭台。
夕阳西下几时回。
无可奈何花落去,似曾相识燕归来。
小园香径独徘徊。
我填一曲新词,饮下一杯酒。
眼前是去年的天气,旧时的亭台。
夕阳西下,几时才能回还?
花儿凋落,无可奈何地逝去;
燕子归来,似曾相识地出现。
我在小园落满花香的小径上独自徘徊。
A new song, a cup of wine, the same old rite.
Last year's weather, the pavilion stands unchanged.
The setting sun sinks west—when will it rise again?
Flowers fall, beyond recall; helpless we sigh.
Swallows return, familiar, through the sky.
Alone, I pace the garden's fragrant, winding way.
晏殊暮春感怀,于亭台饮酒作词。
在时间周期的必然中,透出对消逝的清醒认知。
词人于暮春时节在小园中饮酒听曲,感怀时光流逝、物是人非,流露出淡淡的惆怅与思索。
去年 · 旧 · 几时回 · 无可奈何 · 似曾相识 · 独徘徊
东山书院编辑整理