碧草池塘春又晚。
小叶风娇,尚学娥妆浅。
双燕来时还念远。
珠帘绣户杨花满。
绿柱频移弦易断。
细看秦筝,正似人情短。
一曲啼乌心绪乱。
红颜暗与流年换。
碧草池塘春又晚。
小叶风娇,尚学娥妆浅。
双燕来时还念远。
珠帘绣户杨花满。
绿柱频移弦易断。
细看秦筝,正似人情短。
一曲啼乌心绪乱。
红颜暗与流年换。
碧草池塘边,春天又已迟暮。
娇嫩的小叶在风中摇曳,还学着女子浅浅的妆容。
双燕归来时,心中仍念着远方。
珠帘绣户之内,杨花飘满了。
频繁移动琴柱,琴弦容易崩断。
细细看着这秦筝,正像人世间的情意一般短浅。
一曲啼乌的悲鸣,搅得心绪烦乱。
红润的容颜暗自随着流逝的年华更换。
Green grass by the pond, spring is late once more.
Tender leaves dance in the breeze, still learning the maiden's light grace.
When paired swallows return, they still think of distant space.
Pearl blinds and embroidered doors fill with willow down's trace.
Frequent moves on green pegs, strings snap with ease.
Gazing at the Qin zheng, it mirrors human ties' brief lease.
A song of cawing crows, my heart in disarray.
Youth's beauty secretly fades with passing years away.
暮春闺怨,感伤年华。
以筝弦易断隐喻人情短浅,揭示了情感博弈中的脆弱性。
描绘暮春景象,借筝弦易断隐喻人情短暂,抒发红颜易逝、心绪纷乱之感。
春又晚 · 人情短 · 心绪乱 · 流年换
东山书院编辑整理