风雨催春寒食近,平原一片丹青。
溪边唤渡柳边行。
花飞蝴蝶乱,桑嫩野蚕生。
绿野先生闲袖手,却寻诗酒功名。
未知明日定阴晴。
今宵成独醉,却笑众人醒。
风雨催春寒食近,平原一片丹青。
溪边唤渡柳边行。
花飞蝴蝶乱,桑嫩野蚕生。
绿野先生闲袖手,却寻诗酒功名。
未知明日定阴晴。
今宵成独醉,却笑众人醒。
风雨催促着春天,寒食节将近,平原上一片如画丹青。
我在溪边呼唤渡船,沿着柳树前行。
落花纷飞蝴蝶缭乱,桑叶鲜嫩野蚕初生。
那位绿野先生(自指)闲适地袖手旁观,却转而向诗酒中求取功名。
不知明日天气是阴还是晴。
今夜我独自醉去,反而笑众人清醒。
Wind and rain hasten spring, Cold Food Festival nears; the plain is a stretch of painting.
By the stream I call the ferry, walk by willows.
Flowers fly, butterflies in chaos; mulberries tender, wild silkworms born.
The Greenfield scholar idly folds his sleeves, yet seeks fame through verse and wine.
Who knows if tomorrow will be cloudy or clear?
Tonight I drown alone in drink, and laugh at all the world awake.
寒食近郊游,感时自嘲。
独醉笑醒是对群体认知惯性的反向博弈与疏离。
描绘寒食将近的春日田园景象,抒发闲适自得、超然物外的心境。
寒食 · 诗酒 · 功名 · 独醉 · 醒
东山书院编辑整理