流水断桥衰草,西风落日清笳。
往来赢得鬓边华。
此去征鞍休跨。
烟溆绿深陂筱,霜篱红老江花。
青山尽处是侬家。
拟唤渔舟东下。
流水断桥衰草,西风落日清笳。
往来赢得鬓边华。
此去征鞍休跨。
烟溆绿深陂筱,霜篱红老江花。
青山尽处是侬家。
拟唤渔舟东下。
流水潺潺,断桥残破,衰草连天;西风萧瑟,落日余晖中传来清越的胡笳声。
半生的奔波往来,只换得两鬓斑白。
此去征程,再也不必跨上马鞍。
烟雾笼罩的水岸,绿意深深,长满陂边细竹;经霜的篱笆旁,江花已红透将老。
青山的尽头就是我的家园。
打算唤来一叶渔舟,顺流东下归去。
Flowing water, broken bridge, withered grass; west wind, setting sun, a clear horn's call.
All my comings and goings have earned but frost at my temples.
From now on, I'll mount my journey-horse no more.
Misty shores, deep green where rushes grow; frosted hedges, aging red of riverside blooms.
Beyond the farthest blue hills lies my home.
I plan to hail a fishing boat and sail east down the stream.
向滈晚年归隐前的抒怀。
在人生周期尾声,选择退出名利场的清醒治理。
描绘羁旅途中萧瑟秋景,抒发年华老去、思归故里的惆怅之情。
鬓边华 · 征鞍 · 休跨 · 侬家 · 东下
东山书院编辑整理