芗林春色。
杯面云腴白。
醉里不知天地窄。
真是人间欢伯。
风流玉友争妍。
酪奴可与忘年。
空诵少陵佳句,饮中谁与俱仙。
芗林春色。
杯面云腴白。
醉里不知天地窄。
真是人间欢伯。
风流玉友争妍。
酪奴可与忘年。
空诵少陵佳句,饮中谁与俱仙。
芗林的春色正浓。
杯中茶面浮起白云般的乳沫。
醉意朦胧中,浑然不觉天地狭小。
这杯中物真是人间的欢乐之源。
风雅的朋友们如美玉争辉。
粗茶亦可相伴,令人忘却年岁。
空自吟诵杜甫的佳句,
饮酒时,谁能与我一同羽化登仙?
Spring hues in the fragrant grove.
Cloudy froth floats on the cup's face.
Drunk, I forget how narrow the world is.
Truly, this is the joy-bringer of mortal life.
Elegant friends vie in beauty, like jade.
Even the humble tea can make one forget the years.
In vain I chant Du Fu's fine lines—
Who in drink can soar with me to immortality?
向子諲退居芗林后所作。
在醉乡中构建超脱世俗的认同场域。
描绘春日在芗林宴饮的欢畅场景,抒发醉中忘忧、超然物外的情怀。
醉里 · 天地窄 · 欢伯 · 忘年 · 俱仙
东山书院编辑整理