柳腰空舞翠裙烟。
尽日不成眠。
花尘浪卷清昼,渐变晚阴天。
吴社水,系游船。
又经年。
东风不管,燕子初来,一夜春寒。
柳腰空舞翠裙烟。
尽日不成眠。
花尘浪卷清昼,渐变晚阴天。
吴社水,系游船。
又经年。
东风不管,燕子初来,一夜春寒。
柳枝般的腰肢空自舞动,翠绿的裙摆如烟。
整日无法成眠。
花尘如浪卷过白昼,天色渐渐转为晚阴。
吴地社庙边的流水,系着那游船。
又过去了一年。
东风全然不管,燕子刚刚到来,便带来一夜春寒。
Willow-waist dances in vain, emerald skirt like mist.
All day long, sleep will not come.
Flower-dust billows in clear daylight, sky gradually turns to evening gloom.
Water of the Wu community shrine, moors the wandering boat.
Another year passes.
The east wind pays no heed— swallows newly arrived, bring a night of spring chill.
写春日闲愁与时光流逝之感。
东风不管揭示了一种自然法则对人间期盼的冷漠治理。
描绘春日闺中女子孤寂无聊、触景生情的愁绪
不成眠 · 浪卷 · 又经年 · 春寒
东山书院编辑整理